คงไม่มีใครปฏิเสธได้ว่าลีกที่เป็นมืออาชีพมากที่สุดในอาเซียน ลีกจากประเทศไทยเขาคือเบอร์หนึ่ง และจำเป็นอย่างยิ่งที่ลีกอินโดนีเซียควรศึกษาแบบอย่าง
ในโลกของ
วงการฟุตบอลวันนี้ ไม่เพียงแต่สร้างมาเพื่อความนิยมหรือสร้างมาเพื่อความภาคภูมิใจเท่านั้น แต่มันต้องสร้างมูลค่าอย่างมืออย่าอาชีพด้วย มันก็เหมือนกับอุตสาหกรรมที่สร้างขึ้นมาเพื่อเพิ่มมูลค่า เก็บเกี่ยวรายได้ และเงินหมุนเวียนเข้ามาที่สโมสร
มองไปที่ยุโรปที่เป็นต้นแบบสำคัญของอุตสาหกรรม
ฟุตบอล ลีกยุโรปเองกว่าจะเติบโตมาได้ขนาดนี้ก็ต้องใช้เวลาหลายปี กว่าจะสามารถบริหารงานอย่างมืออาชีพ และสร้างกิจกรรมต่างๆในด้านธุรกิจจนสร้างรายได้เข้าสโมสร
สโมสรฟุตบอลก็เปรียบเสมือนแขนและขาของธุรกิจ ที่มีการเคลื่อนไหวเพื่อให้ธุรกิจดำเนินต่อไปได้ และเป็นสิ่งที่เพิ่มมูลค่ากำไรแก่สโมสร และยิ่งฟุตบอลเป็นกีฬาที่นิยมเป็นอันดับหนึ่ง ดังนั้นมันเป็นสิ่งที่ไม่ยากเลยที่จะสร้างอุตสาหกรรมให้เจริญเติบโตและบรรลุเป้าหมายเรื่องรายได้ อย่างน้อยมีแน่ๆรายได้สามอย่างที่สโมสรฟุตบอลจะกอบโกย หนึ่งรายได้จากการขายตั๋วเข้าชม สองรายได้จากผู้สนับสนุน และรายได้ลิขสิทธิจากการถ่ายทอดสดทางทีวี
เมื่อเปรียบเทียบกับยุโรป จะเห็นว่าระดับเอเชียยังห่างชั้นนัก คงมีไม่กี่ประเทศเท่านั้นที่กำลังพัฒนาให้เป็นมืออาชีพ และทำเป็นธุรกิจอย่างเต็มตัว เช่น ญี่ปุ่น เกาหลี และจีน ส่วนในอาเซียน ก็คงมีแต่ทีมจากประเทศไทยเท่านั้น แม้จะไม่สมบูรณ์แต่ก็พอเริ่มเห็นแวว
แล้วลีกอินโดนีเซียหละ? เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่าเรายังมีปัญหาที่ต้องแก้ และยังห่างไกลกับ
ฟุตบอลอาชีพอยู่เยอะ ยากที่จะดำเนินการเต็มรูปแบบ ในลีกระดับยุโรปเป็นไปได้ยากที่เราจะจับต้องได้ ถ้าไม่หยิ่งทะนงนักเราควรจะมองหารูปแบบการจัดการแบบมืออาชีพกับประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งก็คงหนีไม่พ้นการจัดการจากทีมในประเทศไทย
เช่นเดียวกันกับประเทศอินโดนีเซีย แน่นอนว่ากีฬาฟุตบอลถือว่าเป็นกีฬานิยมมากที่สุดไม่แตกต่างจากประเทศไทย แต่ถ้าพูดถึงความคลั่งไคล้ ความเป็นท้องถิ่นนิยม และความภาคภูมิใจ ลีกอินโดนีเซียถือว่าล้ำหน้ากว่าไทยเยอะเหมือนกัน และเป็นแบบนี้มาก่อนที่ไทยจะพัฒนาด้านวงการ
ฟุตบอลเสียอีก ซึ่งในขณะนั้นแฟนบอลไทยยังนิยมลิเวอร์พูล แมนยู กันอยู่เลย พอบอลเป็นแชมป์แทบจะเปิดเมืองฉลองตามเขา ยิ่งแฟนบอลเสื้อแดงบางทีมอาการยิ่งหนักกว่า บอลยังแข่งไม่จบ ยังไม่ได้แชมป์เลย ติดป้าย ขับรถถลองแชมป์แห่รอบเมืองแล้ว ภาพชุดนั้นยังติดตาตรึงใจแฟนบอลทีมอื่นยิ่งนัก
แฟนบอลทีมอื่นมีแต่ฮา แต่น้ำตายังไม่มีซักหยด จนมาถึงการเปลี่ยนของสมาคมฟุตบอล (FAT) ที่ทำการปฎวัติวงการฟุตบอลไทยให้เป็นลีกอาชีพ ทำการเปลี่ยนลีกกิ่งสมัครเล่นมาเป็นลีกอาชีพเต็มตัวในนาม ไทยพรีเมียลีก TPL ในปี 1996
ในสถานการณ์ปัจจุบัน ความเป็นมืออาชีพของวงการ
ฟุตบอลไทยกำลังดำเนินไปเรื่อยๆ และไปได้ในแนวทางที่ถูกต้อง พวกเราสร้างทีมที่เป็นท้องถิ่นนิยมขึ้นมาลีกสูงสุดมากขึ้นเรื่อยๆ ที่น่าสังเกตคือจำนวนผู้ชมก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วยทุกปี ความสำเร็จจะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อ ทีมมีความเป็นมืออาชีพ และสร้างมันมาด้วยใจรัก ไม่ใช่สร้างมาเพราะความอยากดัง สองทีมที่มีความเป็นมืออาชีพและเห็นเด่นชัดที่สุดให้ดูจากสองทีมยักษ์ใหญ่ของประเทศไทย อย่างทีมเมืองทอง ยูไนเต็ด และบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด สองทีมนี้ถือว่าเป็นตัวอย่างมืออาชีพที่ดี และได้เข้าต่อกรไปทีมชั้นนำในเอเชียกับเวที AFC Champion League อย่างสม่ำเสมอ ดีกว่าทีมอื่นๆในอาเซียนหลายช่วงตัว
อะไรที่ทีมจากไทยทำอยู่แล้วดี ก็มีทีมจากทางอาเซียนเริ่มกระตือรือร้นมากขึ้น ทยอยเดินตามแนวทาง เพื่อก่อให้เกิดการสร้างทีมแบบมืออาชีพ ทางเวียดนามเองก็ยังมีปัญหามาเฟียฟุตบอล ทำให้การพัฒนา วีลีกเป็นไปได้ช้า ที่เห็นเด่นสุดคงเป็นมาเลเซียที่เริ่มจะเข้ารูปเข้าร่าง โดยเฉพาะทีม Johor Darul Ta’zim ส่วนสิงคโปรค์ พม่า ฟิลิปปินส์ กัมพูชา และลาว ยังคงอีกห่างไกลที่จะพูดถึง
